Kim en Cédric

Dank je wel!

2007-07-17T16:43:00.000+02:00

Lieve lezertjes,

jullie hebben al onze trouwbelevenissen meegevolgd. Van het aanzoek over de voorbereidingen tot de dag zelf, de huwelijksreis en de nabeschouwingen :-) Stilaan tijd om onze trouwblog af te ronden dus... We zullen het missen. Gelukkig kunnen jullie nog terecht op Cédric's blog en wie weet start ik er ook wel eentje op want ja, ik heb de smaak te pakken gekregen.

Rest ons enkel nog iedereen te bedanken die er samen met ons een fantastisch feest van gemaakt heeft: dank je wel!

26 mei: Dansen

2007-07-13T15:36:00.000+02:00

Dan een moment waar we heel lang voor geoefend hadden: een tango als openingsdans!

Daarna vloog DJ Christophe er onmiddellijk in en werd er een stevig feestje gebouwd.

26 mei: Dessert

2007-07-13T15:25:00.000+02:00

Zelf zijn we twee zoetebekjes en de "chocoholics" onder familie en vrienden zijn niet te tellen dus velen keken met ons uit naar het dessertenbuffet. Jammer genoeg hebben we er zelf niet (veel) van kunnen genieten wegens ff doodmoe! Maar de bordjes en bijhorende blikken zeggen genoeg...

26 mei: het avondfeest

2007-07-13T14:59:00.000+02:00

Voor het avondfeest doken we ondergronds, het diner vond plaats in de crypte van het Godshuis. De gezellige lampjes en grote kandelaars op tafel vormden een sfeervol kader voor de lekkere spijzen en dranken.

Voor diegenen die elkaar aan tafel nog niet kenden, werd dankzij de granité met citroenjenever, het ijs wel gebroken.

Cédric ontving een aandenken aan zijn vrijgezellenavond en wij twee werden voor "het blok" gezet.

Na het hoofdgerecht sloeg de vermoeidheid ongenadig toe. Het was naar ons aanvoelen dan ook bijzonder snel dat we uitgenodigd werden om onze laatste gasten te ontvangen voor het dessertenbuffet.

26 mei: Receptie II

2007-07-13T14:34:00.000+02:00

Tussen de receptie en het ontvangen van de gasten voor het avondfeest hadden we een uurtje voorzien maar veel rust zat er niet in. De laatste gasten van de eerste receptie maakten meteen plaats voor de eerste gasten van de tweede receptie. Maar het overladen worden met felicitaties van familie en vrienden gaat niet vervelen :-)

26 mei: Receptie I

2007-07-13T13:40:00.000+02:00

Onderweg van Knokke naar Sint-Laureins begonnen regendruppels te vallen. Maar vanaf nu was het feest enkel nog binnen te doen dus dat maakte niet uit. Om 16u stipt sloten we opnieuw aan bij onze suite in het Godshuis. De eerste gasten stonden ons reeds op te wachten, alsook de glaasjes champagne.

Al snel heerste er een gezellige drukte en werden we door tal van kennissen, collega's, buren en vrienden overladen met felicitaties en leuke cadeautjes.

De lekkere hapjes en de klanken die Ian uit zijn vleugelpiano toverde maakten het geheel compleet.

26 mei: Knokke

2007-06-29T14:59:00.000+02:00

Na de viering en de foto's aan het brugje vertrok de suite met het busje terug naar het Godshuis terwijl de fotografen en wij twee richting Knokke reden. Zo heel veel tijd hadden we niet dus hebben we even de capaciteiten van de cabrio getest ;-) Het was nog steeds droog dus het dak kon open maar echt goed weer was het nu ook niet. Voordeel: geen files en gemakkelijk parkeerplaats, nadeel: veel wind en toch een beetje koud aan zee. Met veel dank aan Kim, Nadine en Paul voor de prachtige fotoreportage!

26 mei: Het brugje

2007-06-29T14:47:00.000+02:00

Vlak aan de Cultuurkapel, in hartje Gent, heb je een brugje waar we ons oog op hadden laten vallen om enkele foto's te nemen.

26 mei: Felicitaties en ballonnen

2007-06-29T14:22:00.000+02:00

Na de viering was er eventjes tijd om alle aanwezigen persoonlijk te begroeten en de vele felicitaties in ontvangst te nemen.

Als kersverse echtgenoten lieten we samen ballonnen de lucht in vliegen.

26 mei: De viering

2007-06-29T13:43:00.000+02:00

Bij aankomst in de Cultuurkapel werden we hartelijk ontvangen door Ronald. Het binnenwandelen van de kapel had toch iets speciaals, al die ogen op jou gericht terwijl ik zelf eigenlijk alleen maar oog had voor die ene jongen daar vooraan :-)

We verwelkomden graag zelf het toch wel talrijk opgekomen publiek. We waren aangenaam verrast dat er zoveel mensen wilden bij zijn, heel leuk! De viering zelf is in een sneltreinvaart voorbijgegaan. Ronald heeft dat fantastisch gedaan, alsook alle lezers, de techniek (wat de avond voordien even een bron van paniek was geweest) en de getuigen. En verder euh... vergat ik dan toch de tekst van mijn trouwbelofte.

26 mei: vertrek naar de Cultuurkapel

2007-06-29T13:34:00.000+02:00

Aan het Godshuis houden we even een sanitaire stop. De wagens worden geparkeerd en de suite stapt gezamelijk op een busje richting Cultuurkapel. Chauffeur Erwin en co-chauffeur Willy brengen iedereen veilig, zonder omwegen en mooi op tijd tot aan de Cultuurkapel in Gent.

Wie heeft er al zenuwen? Dat blijkt Kristof te zijn, die zijn taak als getuige en beschermer van de ringen zeer ernstig neemt.

26 mei: De suite vertrekt

2007-06-29T13:04:00.001+02:00

We hebben een hele trip voor de boeg richting Godshuis te Sint-Laureins. Julie en Philip bijten de spits af (zus van de bruidegom).

Gevolgd door Ken en Kristel (broer van de bruid)

Fran (zus van de bruid) en Kristof (schoonbroer, neef en getuige van de bruidegom)

Ellen (vriendin en getuige van de bruid) en Jork

Liesbeth (de mama van de bruid) en Ron (broer van de bruid)

Joëlle (mama van de bruidegom) en mijn bruidegom!

tot slot ikzelf en Achiel, mijn papa

en dit onder goedkeurend oog van de buren.

26 mei: ik wacht op mijn bruidgeom...

2007-06-29T12:42:00.000+02:00

En plots was het zaterdag 26 mei... Ik had erg goed geslapen in mijn oude bed, alleen een beetje kort. Ons mama en vriendin waren al van 6u (!) druk in de weer met bloemen om het huis te versieren. Ik had dus alle tijd om te ontbijten en me rustig aan te kleden. Eén voor één kwamen de leden van de suite en de fotografen aan. En omstreeks 9u: een cabrio in ons straatje.

Mijn knappe bruidegom met een heel mooi boeket!

Ik had Cédric zijn kostuum reeds gezien, maar nog niet als hij het droeg: hij zag er prachtig uit!

Het blok

2007-06-26T12:48:00.000+02:00

Zaterdag was het dan zover: we zouden het blok aanpakken. Ter herinnering: dit “toffe” cadeau kregen we van de broers en zussen. Ze hadden zich kostelijk geamuseerd met “the making of”: klodderen en kliederen zoals in ’t scholeke vroeger. Er liep echter iets mis met de samenstelling van hun brouwsel zodat het eindresultaat een knalroze zware blok superbeton werd. In dat blok, zo werd ons verteld, een verzameling van muntjes, hoeveel? Dat moesten we zien uit te rekenen via een ingewikkelde formule. Die formule bleek iets van niks te zijn, 225 stukjes is de uitkomst. Goed, dat was deel één.

Deel twee: even proberen met een hamertje en een beiteltje. Maar dit mietjesmateriaal kon onze nochtans roze beton niet overtuigen ;-) Dan maar de grote middelen ingezet: de voorhamer (met dank aan nonkel Jan). En ja hoor, een paar stevige slagen van mijn stoere man, brachten al gauw een barst in het blok en nog één en nog één en nog één…

Gelukkig hadden ze niet, zoals Ken eigenlijk wilde, alle stukjes los in de beton gegoten of we hadden alles één voor één er kunnen afbeitelen… De strijd is nog niet helemaal gestreden. We “missen” nog 10 muntstukken en zullen dus alle overgebleven brokken nog een keer moeten nakijken en fijnhakken. Ik geloof dat er hier nu zoiets zou moeten staan als “bedankt allemaal”?

Foto's in aantocht

2007-06-22T12:02:00.000+02:00

Fotootjes kijken is altijd leuk. Omdat we vrij snel na het huwelijk op reis vertrokken, hebben we nog maar een beperkt deel van de foto’s kunnen bekijken (nu ja, 700 foto’s is niet bepaald beperkt). Er zijn al geweldig geslaagde exemplaren bij en het is bijzonder leuk om de ganse trouwdag terug te doorlopen aan de hand van al dat fotomateriaal.

Vanavond hebben we afgesproken met onze drie fotografen en gaan we álle foto’s kunnen bekijken. Uiteraard zal er daarna nog een fotoreportage op de blog verschijnen. Leuke vooruitzichten dus…

De kers op de taart, ook voor mij

2007-06-18T13:14:00.000+02:00

Zoals mijn echtgenoot (!) al schreef, onze eindejaarsreis bracht ons naar Italië. Onder meer die toenmalige reis heeft me ertoe aangezet om kunstwetenschappen te gaan studeren. Ik ben (zeer lichtjes ;-) geobsedeerd geraakt door Brunelleschi en zijn koepel. Een aanrader is het boek "De koepel van Brunelleschi" geschreven door Ross King. En ja, ik heb zelfs een 3D-puzzel van de Santa Maria del Fiore van meer dan 800 stuks en heb dus al mijn eigen koepel kunnen bouwen ;-)

Gedurende negen jaar is Firenze dan ook een herinnering gebleven om te koesteren. Wat zou dat geven als we er plots terug zouden staan? Was de stad in onze herinnering niet veel mooier, grootser en indrukwekkender dan ze in werkelijkheid is? Om alvast in de sfeer te komen las ik enkele dagen voor het bezoek aan Firenze "De geboorte van Venus" van Sarah Dunant, een historische roman over een adellijke jongedame die leefde ten tijde van Lorenzo "Il Magnifico" de Medici en de machtsovername door boeteprediker Savonarola. Schitterend boek!

En als antwoord op de hierboven gestelde vragen: Firenze is nog steeds even mooi, groots en indrukwekkend als negen jaar geleden! Zeer bewust beklommen we opnieuw de 463 treden naar de lantaarn van Brunelleschi om te genieten van een adembenemend uitzicht. Letterlijk en figuurlijk: de kroon op het werk. Il porcellino, het zwijntje op het marktplein, heeft zijn woord gehouden. Volgens de legende: als je over zijn snoet aait, keer je ooit terug naar Firenze. Voor alle zekerheid ben ik hem nog maar eens een aaitje gaan geven :-)

Wij tweetjes op de koepel nu...

... en negen jaar geleden!

De kers op de taart

2007-06-13T22:31:00.000+02:00

Firenze. Negen jaar geleden was dat de eerste reis van Kim en mij, niet met ons tweetjes, maar onze eindejaarsreis door Italië. Firenze is zo’n prachtige stad dat we er onvergetelijke herinneringen aan hebben. We hebben er lang op moeten wachten, maar vandaag keerden we er voor het eerst terug naartoe.

We zouden er geen citytrip van maken en van hier naar daar racen en tussendoor vergeten te ademen. We parkeerden aan de rand van de stad en langs de Arno wandelden we Firenze binnen. Onze leraar geschiedenis noemde Firenze negen jaar geleden de culturele indigestie en hij heeft gelijk. Het is onbegonnen werk om iets over al die knappe dingen te vertellen die we vandaag zagen.

Maar ook vandaag weer maakte het Palazzo Vecchio op de Piazza delle Signoria indruk. Iedereen staat vol bewondering naar de prachtige David te kijken die voor het paleis staat. Of naar Neptunus, metershoge beelden in… Carraramarmer. Het grote blok marmer waar Michelangelo zijn David uit tevoorschijn toverde, werd door mensen uit de bergen naar Firenze gehaald. In de stad moesten zelfs huizen gesloopt worden omdat het blok te groot was om door de straten vervoerd te worden. Prachtig…

Ook de Ponte Vecchio is een must. Deze volgebouwde brug moet je gewoon voor de gezelligheid een keertje bezoeken. Enfin, teveel om op te sommen allemaal. Veel te vroeg, maar wel heel tevreden teruggekeerd naar huis…

De ommuurde stad

2007-06-13T22:27:00.001+02:00

Gisteren hebben we Lucca bezocht, een stadje met een groot verleden (zoals vele Italiaanse steden) op twee uur rijden van San Gimignano.

Lucca was vroeger een erg rijke stadsstaat, is ook deel geweest van Firenze, en van Pisa. Er is in ieder geval veel en hard gevochten om en rond Lucca. De oude stad wordt vandaag de dag nog altijd omgeven door kilometers imponerende muren die aangeven dat overgave niet zonder slag of stoot zou gebeuren. Erbuiten bevinden zich ontelbare grote en sjieke pallazi die later (vanaf 1800) bij de uitbreiding van de stad gebouwd werden. We waren echt onder de indruk, want gewone huizen zijn echt zeldzaamheid.

Je kan de stad binnen langsheen verschillende poorten, onze weg door het gras was de Via José Escriba, de stichter van het Opus Dei. Mij is het niet helemaal duidelijk waarom één van de toegangswegen naar hem genoemd werd. Soit. Één van de blikvangers is het ovale piazza del Anfiteatro, vroeger een Romeinse Arena. Er staan talloze prachtige gebouwen die herinneren aan een rijke traditie zoals het Guicinipaleis mét toren waar bovenop eikenbomen geplant zijn of de San Michele in Foro.

Na vier uur rijden was het ’s avonds hoog tijd voor een Turks stoombad, een jaccuzzi en lekker eten op een terrasje.

Het lekkerste ijs van de wereld

2007-06-13T22:19:00.001+02:00

In San Gimignano belanden we meestal ’s avonds -na een uitstapje en een wellness-kuur- op zoek naar een diner. We hebben er al enkele keren erg lekker gegeten, ook al enkele keren heel wat minder, maar voor het dessert weten we steevast waar naartoe.

Het is er trouwens lekker rustig zo ’s avonds, als de grote toeristenstromen verdwenen zijn en de plaatselijke bevolking terug buiten komt. Een zeer indrukwekkende stad en met reden een gouden tip in de toeristische gidsen. Maar dat andere stadje aan de andere kant van ons hotel: Certaldo is al net zo de moeite. Het oude stadsgedeelte ligt boven op een heuvel en hoewel we er te voet naartoe gewandeld zijn, hebben we na het avondeten toch maar de “funiculare” terug genomen.

Het museumplein

2007-06-13T22:15:00.001+02:00

In Gent is een ontwerp klaar voor een nieuw museumplein aan het S.M.A.K. en het Museum voor Schone Kunsten. Eén van de vergelijkingen die men maakt, is met het Piazza del Campo van Siena. Met alle respect voor de ontwerpers, maar dat is gewoonweg belachelijk… Hoe kan men in Gent dat kleurenpalet van de omliggende gebouwen, het koele marmer van de Gaia-fontein, het indrukwekkende Palazzo Pubblico en de warmte van de licht hellende schelpvormige Campo evenaren???

Daarenboven, de Gentse flikken zijn dan wel wereldberoemd in Vlaanderen, geef mij toch maar de carabinieri (of in dit geval de Polizia): strakke broeken (voor strakke kontjes!), laarzen, een witte centuur en een coole zonnebril.

Daarnaast is er in Siena nog heel veel moois te zien hoor ;-) De duomo is echt indrukwekkend, het rijke interieur met veel “heidense” symboliek in een traditioneel katholieke architectuur mét Carrara marmer.

Ooit, zo’n 9 jaar geleden aten we hier “het lekkerste ijs van de hele wereld” maar dat blijkt nu verhuisd te zijn naar… San Gimignano!

Chianti Classico

2007-06-13T22:14:00.000+02:00

Wie Toscane bezoekt, kan niet om de wijntraditie van de streek heen. Tijdens ons verblijf hier hebben we al erg lekkere wijnen kunnen proeven, vooral dan wijn uit San Gimignano. Op aanraden van ons Toscaneboek, hebben we een soort wijnroute doorheen de Chiantistreek gedaan.

De SS222 is een prachtige weg die doorheen het landschap kronkelt, langs talloze wijngaarden. Na elke bocht verschijnt er opnieuw een prachtig landschap. Van San Gimignano zijn we via Poggibonsi helemaal tot in Creve-in-Chianti gereden. Greve is gekend om zijn talloze kelders waar je honderden wijnen kan proeven (uiteraard tegen betaling). We wilden graag terugkeren naar België met wat lekkere wijn, maar de prijzen waren echt wel voor het volk met de dikke portemonnee.

Op de terugweg zijn we dan gestopt bij een wijnproducent van Chianti Classico. Heel vriendelijk ontvangen in een grote schuur waar we uitgebreid van alle wijnen konden proeven en er deskundige uitleg bij kregen. Chianti Classico is een kwaliteitslabel met hoge standaarden. De Italiaanse én de Toscaanse overheden leggen zeer veel beperkingen op om de kwaliteit te handhaven. Om te beginnen is de regio waar Chianti Classico gemaakt en gebotteld wordt zeer strikt afgeschermd. Dat leidt soms tot rare toestanden. Een deel van de wijngaarden van onze wijnboer ligt binnen de Chianti Classico streek, de overkant van de straat met eveneens wijngaarden, erbuiten. Producenten moeten ook aangeven hoeveel wijnranken ze hebben staan en er mag maar maximaal een bepaald aantal druiven per hectare geoogst worden. De druiven mogen dus niet te groot worden, anders moet een deel van de oogst vernietigd worden. Tenslotte, zoals gezegd mag de wijn enkel nog binnen de afgebakende Chianti Classicogrenzen gebotteld worden. Vroeger voerde producenten wijn uit naar bijvoorbeeld Scandinavië met bijhorende labels om daar op fles te zetten, maar dat is dus nu uitgesloten.
We zijn uiteindelijk met een hele achterbank bijzonder lekkere wijn (uit ’99 en uit ’04) uit de Fattoria Ormanni huiswaarts gereden.

Sleeping beauty

2007-06-13T22:12:00.001+02:00

We beschikken hier vrij over een fitnesszaal, verwarmd binnen- en buitenzwembad mét bubbels, verschillende types van douches (met munt, watervallen, afwisselend warm en koude powerdouches, …) een Toscaans aromarium, Turks stoombad, sauna, ijs om weer af te koelen :-), een voetbad, mogelijkheid tot verschillende massages,… kortom alles om helemaal te relaxen, chillen, bij te slapen en mooi te liggen wezen.

Villa San Paolo

2007-06-13T22:09:00.000+02:00

Dat is de naam van onze verblijfplaats hier, gelegen tussen San Gimignano en Certaldo. Het eerste stadje is wereldberoemd omwille van zijn middeleeuwse omwalling en natuurlijk de talrijke torens. Het is een crème van een stadje, ik kom er later nog op terug! Eerst iets over het hotel. We hebben een leuke kamer met eigen terras maar erg veel tijd spenderen we daar niet. De omgeving is prachtig. Bij het ontbijt kijken we uit over heuvels zoals je ze kent van de plaatjes uit toeristische gidsen of fotoboeken over Toscane, maar dan nog mooier ;-).

In de tuinen met vijver en zwembad is het heerlijk luieren onder de stralende zon, in één van de ligzetels met datzelfde uitzicht en in de verte de torens van San Gimignano… maar de absolute top van het hotel is het wellnesscenter. Na ieder overweldigend en culturele uitstapje, komen we daar helemaal tot rust.

Marmer

2007-06-10T11:21:00.000+02:00

Vrijdagochtend zijn we opnieuw op vakantie vertrokken. Na bijna twee weken Menton, verhuisden we richting Toscane. In de buurt van San Gimignano hebben we een hotelkamer gehuurd om onze laatste week door te brengen (daarover later meer).

Vanuit Menton is het nog zo’n 450 kilometer rijden. Wie de autostrades in Italië en meer bepaald in de Alpen kent, weet dat dit geen lachertje is. Om niet de ganse dag op de autostrade te zitten, ook al zie je daar prachtige landschappen, hebben we een omweg gemaakt langs het mooiste marmer van de wereld: Carrara. Het stadje op zich stelt niet veel voor en lijkt ook niet echt rijk te zijn geworden van dit beroemde marmer.

De beklimming naar de ontginningssites was al een evenement op zich, maar het is echt wel de moeite. Vrachtwagens met blokken marmer rijden onophoudelijk af en aan. Ze moeten allemaal via smalle bergwegjes en tunnels naar hun bestemming rijden. Opvallend was ook het grote aantal Nederlanders met een pick-up die de sites kwamen ‘bezichtigen’. Voor wie er aan moest twijfelen, wij hebben geen blokken marmer in onze koffer laten verdwijnen ;-), enkel het marmerstof dat op onze auto is blijven hangen…

Les législatives

2007-06-07T16:10:00.000+02:00

Het zijn op 10 juni niet enkel federale verkiezingen in België, ook in Frankrijk vindt op diezelfde dag de eerste ronde plaats van les législatives. Op 10 en 17 juni zullen via een soort van getrapt kiessysteem 577 parlementsleden verkozen worden, zo herinner ik me nog uit mijn studieboeken van lang geleden.

Het valt me op dat er aan de Franse campagne… bijna niets opvalt. De afgelopen anderhalve week heb ik enkel op de paar officiële borden in Menton, Nice en Sospel affiches van de kandidaten gezien, meer bepaald 1 affiche per partij. Geen enkele raamaffiche, tuinbord of achtergelaten aanhangwagentje. Geen verkiezingsshows op tv, enkel één reportage per journaal. Er wordt veel meer aandacht besteed aan de nieuwe TGV-verbinding die zondag ingehuldigd wordt. De TGV-Est rijdt tussen Parijs en Straatsburg en zal de reistijden ontzettend inkorten (2u17 van Parijs naar Straatsburg). Tenslotte ook geen massa flyers in de brievenbus. Toen we hier aankwamen, zat er geen enkele in en intussen is er welgeteld eentje gepost, van het uittredend parlementslid van de UMP.

De UMP van president Sarkozy scoorde hier in de regio (Alpes-Maritimes) trouwens bijzonder goed met de presidentsverkiezingen. Als ik me goed herinner, zat Sarkozy hier boven de 68%. Het wordt afwachten of de president ook in het parlement een meerderheid zal behalen. Als dat niet het geval is, zal hij verplicht zijn tot een ‘cohabitation’ en zal Sarkozy zijn rechtse standpunten moeten afzwakken om ze door het parlement te krijgen.

In ieder geval zal ik zondag, vanuit Toscane nota bene, in eerste instantie de federale verkiezingen bij ons van op de voet volgen. Stemmen dus op de goei ! Succes !

De innerlijke mens

2007-06-05T16:56:00.000+02:00

16.00u? Tijd voor gelati! Van citroen, banaan en meloen over de klassieke chocolade en stracciatella naar de crême praliné, cookies en profiterol-ijs… Tja, we hebben het dessertenbuffet van ons trouwfeest wegens vermoeidheid gemist, dus we hebben nog wat in te halen ;-)

Hier in Frankrijk is het blijkbaar erg moeilijk om sangria te vinden maar met mojito’s stellen we ons al tevreden. Ook wat betreft een plaatsje om te eten zijn we niet kieskeurig. Dineren op het strand bij een ondergaande zon, met een –wegens honeymoon- gratis coupe champagne bij het dessert (een moelleux!) en we zijn al tevreden.

Route nationale vers Nice

2007-06-05T16:45:00.001+02:00

Natuurlijk zijn we niet ganse dagen op de baan, we komen hier in eerste instantie om wat uit te rusten. Dat betekent dus dat we veel in de tuin liggen, gaan wandelen, een terrasje doen, op het strand zitten of een ijsje eten.

Gisteren bezochten we Nice. Vorige keer toen we daar waren, waren we via de autostrade gereden en ben je op een half uurtje vanuit Menton ter plekke. Deze keer kozen we voor de route nationale. Het duurt oneindig veel langer (bijna anderhalf uur om terug te keren), maar ’t is echt wel prachtig. Je rijdt langs de zee doorheen de verschillende dorpjes, langs Monaco en elke baai levert opnieuw een subliem uitzicht.

De kroon werd toch wel gespannen door de laatste baai voor Nice.

Nice zelf is een fantastische stad. Lange wandelingen op de Promenade des Anglais, lekker eten in de smalle straatjes vlakbij, wat winkelen, in vieux Nice een ijsje eten… Zalig.

De Alpen in

2007-06-05T16:41:00.001+02:00

Als we uit ons ene raam in de living kijken, zien we de zee, vanuit het andere raam hebben we een prachtig zicht op de Alpen. Van ’t weekend zijn we met de auto de bergen in getrokken. We hebben op die manier de ruime omgeving van Menton verkend.

Prachtige bergpassen, sommigen erg smal met veel haarspeldbochten. Talloze kleine bergdorpjes doorgereden en uiteindelijk halt gehouden in Sospel, een ietwat groter dorpje in de Alpen. Net als in Ventimiglia staat bescheidenheid hier in schril contrast met de rijkdom aan de côte d’Azur enkele kilometers verderop.

Vanuit Sospel was het richting Italiaanse grens, waar het berglandschap er toch anders ging uitzien. Langs de bergpassen kom je om de 200m een reclamebord tegen wat je aandacht toch afleidt en opnieuw veel bebouwing, maar ook veel rommel.

Italianen

2007-06-05T16:37:00.000+02:00

Hier aan de Côte d’Azur is het heerlijk vertoeven maar als we vrijdag de grens oversteken richting Italië voor de markt te Ventimiglia, weet ik meteen weer waarom ik zo zot ben van dit land. Al meteen bij aankomst in het station botsen we –bijna letterlijk- op twee stoere (en niet onknappe ;-) carabinieri. Een gezellige chaos volgt bij het binnenwandelen van het stadje, met van die “wagens” met drie wielen en schattige Fiat topolino’s in het (arme) straatbeeld. Het Frans wordt vervangen door het “aan 100 blablabla per uur” Italiaans en zoals Cédric al schreef, het culinaire aspect is niet te versmaden! Met onze verse ingrediënten maken we ’s avonds een heerlijke pasta.

Ventimiglia

2007-06-05T16:35:00.000+02:00

Het eerste stadje dat je in Italië tegenkomt als je hier een kilometer verder de grens oversteekt. Typisch gezellige Italiaanse chaos, maar ook duidelijk een erg arme regio van Italië. De vrijdagmarkt van Ventimiglia is alom bekend en de bezoekers komen dan ook van ver. Je kan zonder probleem een ganse voormiddag langsheen de honderden kraampjes slenteren, maar wij deden er gelukkig iets minder lang over ;-).

Na een bezoek aan de overdekte groenten- en fruitmarkt keerden we zwaar beladen terug naar huis met onder andere een kilo parmezaanse kaas, verse pasta, gedroogde tomaten, salami, lekker Italiaans gebak, …

Grand Prix Monte Carlo

2007-06-01T17:46:00.000+02:00

Monaco, het mekka voor iedereen met veel geld. Wij trokken gisteren niet in een sjieke wagen, maar bescheiden met het openbaar vervoer naar Monte Carlo.

Spijtig genoeg waren we net een paar dagen te laat om de Grand Prix mee te maken, die vond namelijk vorig weekend plaats. Alles stond de afgelopen week in het teken van Bernie Ecclestone en zijn vele miljarden. We waren getuige van de indrukwekkende afbraakwerken van tribunes, afrasteringen, vangrails, pittlanes, noem maar op. Als voormalig Grand Prixfan vond ik dat natuurlijk allemaal erg de moeite.

Spijtig van het regenachtige weer, het was er best gezellig en behoorlijk druk. Ik denk nochtans niet dat ik me snel zou thuisvoelen in dat mondaine oord. Je staat regelmatig toch wel te kijken, bijvoorbeeld aan de etalage van een immobiliënkantoor, een appartement kost hier minstens 25000 euro per vierkante meter. Of de etalage van een boatshop, of de bejaarde dame die met haar witte Rolls Royce cabrio uit de jaren zestig statig voorbijrijdt of de vele foto’s van Prins Albert in restaurants en winkels. Of het drukke Hôtel de Paris waar je over de koppen kan lopen.

Ik vraag me af of ze in Monte Carlo behoefte hebben aan een ocmw…

De drukte ontvlucht

2007-06-01T17:42:00.000+02:00

Berichtgeving vanuit Menton, Zuid-Frankrijk, grens met Italië.

We zijn intussen bijna een week na datum, maar om de trouwe lezers niet te ontgoochelen, berichten we nu maar vanuit het warme Menton. De trouwdag was voor ons samen te vatten in slechts één woord: geweldig. We hebben er allebei ontzettend van genoten, van de vele vrienden en familie die erbij waren, van de imponerende viering, van het lekkere eten en drinken in het Godshuis en voor ons nu… van de rust en het plezier aan mekaar op vakantie.

Bedankt aan iedereen die voor en achter de schermen heeft meegewerkt, bedankt aan alle aanwezigen gans de dag.

We kunnen helaas van hier uit geen huwelijksfoto’s publiceren omdat die op onze andere pc staan, maar om dit te compenseren... enkele vakantiefoto’s!

Uitpakken en inpakken

2007-06-01T17:39:00.000+02:00

Nog een reden waarom ik niet meteen direct op verlof wilde vertrekken: de vele kaartjes lezen en cadeautjes uitpakken :-). Dat was een zeer leuke bezigheid! We hebben echt heel mooie, leuke, toffe cadeaus gekregen:

Na het uitpakken volgde dan het inpakken. De cabrio hebben we terug moeten inleveren en hoewel we die hier in Menton zeker goed zouden kunnen gebruiken, hadden we net iets meer kofferruimte nodig voor al onze bagage ;-) Een moeilijk moment was het afscheid van Jantje en Wimpie, maar we weten dat ze in goede handen zijn (dank je Stijn!!!)
Nu is het uitrusten, ontspannen en genieten!

Moemoe

2007-06-01T17:37:00.001+02:00

Ons moemoe kon er jammer genoeg op 26 mei niet bij zijn. Daarom wilden we graag de dag nadien nog even bij haar langsgaan alvorens op huwelijksreis te vertrekken. Compleet in trouwkostuum en trouwkleed met bruidsboeket en alles, trokken we in onze cabrio richting Berchem. Bij het binnenkomen in het rusthuis hadden we heel wat bekijks, immers een niet alledaags tafereel voor de bewoners. Maar wij kwamen voor één iemand bijzonder: moemoe! Haar brede glimlach sprak boekdelen: ze was héél blij om ons te zien en aangenaam verrast dat we onze trouwkleren terug aangedaan hadden. Ook moemoe zelf was voor de gelegenheid feestelijk gekleed met haar nieuwe bloes en halsketting. Zo voelde het alsof ze er toch bij was geweest.

3

2007-05-23T23:42:00.000+02:00

Nog drie nachtjes slapen...

4

2007-05-22T23:52:00.000+02:00

Nog vier nachtjes slapen...

5

2007-05-21T21:06:00.000+02:00

Nog vijf nachtjes slapen...

6

2007-05-20T13:44:00.000+02:00

Nog zes nachtjes slapen...

Hét kleed

2007-05-19T18:05:00.000+02:00

Vandaag mocht ik mijn trouwkleed afhalen bij Isabelle. Cédric zat buiten in de auto te wachten. Na een allerlaatste pasbeurt, werd het kleed ingepakt in een - spijtig voor Cédric geen doorzichtige maar- witte kledinghoes et voilà, klaar :-) Het gaat vanavond mee naar de mama alwaar het veilig nog een laatste weekje in de kast mag hangen alvorens het aan te trekken.

Daarna met Annelies mee campagne gaan voeren in de Muide - Meulestede. Gelukkig past mijn kleed beter dan de wat groot uitgevallen campagne t-shirts ;-) maar kom: zonnetje, veel volk, en een ijsje gegeten. We liepen ook even langs Ian die zijn praktijk daar heeft en opendeurdag hield. Hij heeft alvast kriebels voor zaterdag want hij moet nog oefenen op de piano...

7

2007-05-19T10:38:00.000+02:00

Nog zeven nachtjes slapen...

8

2007-05-18T10:52:00.001+02:00

Nog acht nachtjes slapen...

11 mei: de foto's

2007-05-17T16:58:00.000+02:00

9

2007-05-17T10:51:00.000+02:00

Nog negen nachtjes slapen...

Zijt ge nog niet zenuwachtig ?

2007-05-17T09:33:00.000+02:00

Die vraag krijg ik de laatste week gemiddeld vier keer per dag. Meestal ben ik tot op dat ogenblik kalm, rustig en niet in paniek over de lengte van mijn to do-lijstje. Die steeds terugkerende vraag daarentegen is telkens de oorzaak van mijn 'onrust'.

De afgelopen weken waren ronduit hectisch, ik kom amper aan slapen toe. Op mijn nieuwe job is het behoorlijk druk, ik probeer zo veel als mogelijk mee te draaien in de campagne op de meest onmogelijke uren en het Gentse OCMW staat ook niet stil. Ik heb even nagekeken en tijdens mijn omstandigheidsverlof (vier werkdagen voor het burgerlijk huwelijk) had ik maar liefst acht vergaderingen. Ik haal het dan nog in mijn hoofd om dossiers goed voor te bereiden, de voorzitter te ondervragen en persberichten te verspreiden (met dank aan mijn medewerkster Rebecca).

De huwelijksvoorbereidingen zitten nu in de finale fase. Wijnen voorproeven, mensen opbellen die nog niet op onze uitnodiging reageerden (ja, het bestaat!), tafels schikken, de bank opbellen omdat ze de overschrijving naar het reisburo voor onze huwelijksreis vergaten uit te voeren, de viering samenstellen, het vervoer regelen, het is maar een greep uit de dingen waarmee we ons tegenwoordig bezighouden.

Leuk, zeker en vast !

10

2007-05-16T10:48:00.000+02:00

Nog tien nachtjes slapen...

11 mei 2007

2007-05-12T10:07:00.000+02:00

Politiek verlet

2007-05-08T13:22:00.000+02:00

Cédric heeft iedere maand recht op twee dagen "politiek verlof". Als ocmw-raadslid kan hij deze dagen goed gebruiken want persberichten versturen zichzelf niet en zeker als het raad is - zoals vanavond - heeft hij tijd nodig om de agenda door te nemen en zijn dossiers voor te bereiden.

Ook vandaag had hij dus politiek verlof en deze ochtend vertrok hij naar “zijn bureau” met de wagen want “wellicht had hij deze nodig voor de campagne: affiches plakken”. Ook ik trok deze ochtend gewoon, nietsvermoedend, naar mijn werk.

Deze middag kreeg ik telefoon van Cédric: hij stond in Antwerpen en had afgesproken met Stijn om iets te gaan eten. ??? Antwerpen ??? Hij kon toch niet langer zwijgen: bleek dat hij samen met mijn mama het bruidsboeket is gaan kiezen! Lief, toch? Gelukkig hebben we ook nog recht op “klein verlet” wegens de trouw :-)

Vrijgezelinnen: diner

2007-04-30T23:26:00.000+02:00

We wandelen verder richting zuid tot aan het http://www.eatcafe.be/ waar er gereserveerd werd voor een Italiaans etentje. Eén minpuntje: normaal gezien is het café niet open op zondag, enkel als er iets te doen is in de Capitole, zoals deze avond. Dit betekent: wel een Capitole-menu maar geen pasta’s! Bijzonder jammer, vooral voor diegenen die zich er alvast op verheugd hadden. Zodoende belanden er lekkere maar veel te grote (of lag dit aan de milkshakes???) pizza’s op ons bord. Een dessert kan er écht niet meer bij.

Omdat niet iedereen de brug maakt, zwangere vrouwen voldoende moeten rusten en er nog een aantal stops gemaakt moeten worden door de chauffeur van dienst, eindigt het vrijgezelinnenuitje op een zeer deftig uur.

Aangezien er geen pasta was, hebben we ook geen fotootjes van de pasta ;-)

Vrijgezelinnen: Alain, Jules, Noucha, Marlon, Kris en Frank

2007-04-30T23:24:00.000+02:00

Amper bekomen van dit alles krijg ik buiten een cadeautje overhandigd mét een opdracht binnenin. Een blanco rol papier van 10 meter lang en … wasco’s. Tijd voor een eigen kunstwerk. Met mijn badge van Jacquelin Pollock voel ik mij een echte action painter en ga aan de slag. Zo ontstaan Alain, Jules, Noucha, Marlon, Kris, Frank, Kim en ... Cécile.

Het café in het S.M.A.K. beschikt niet over een terras dus zoeken we er eentje op richting centrum. Via de Kunstlaan en het Sint-Pietersplein belanden we, geheel toevallig ;-) aan de Chocoladebar! Daar is het opvallend stilletjes - iedereen geniet van een overheerlijke milkshake - tot een collectief slurpgeluid ons weer wakker schudt.

Vrijgezelinnen: interactief

2007-04-30T23:21:00.000+02:00

Actuele kunst is interactief! Dat ondervonden we al meteen in de eerste zaal waar we een installatie van Kendell Geers betraden: felbelichte, witgelakte muren geflankeerd door fluo-oranje bodybags. De Zuidafrikaanse kunstenaar speelt verder met het thema veiligheid en repressie. Een prachtig beeld vond ik de vergulde matrakken als een kruisbeeld aan de muur bevestigd. Ook de in rood-wit lint gewikkelde iconen (Christus aan het kruis, Shiva, Afrikaanse beelden, een boeddha beeld en Lara Croft) konden mij bekoren.

Daarnaast stelt hij pornografisch werk tentoon met vele variaties van Fuck als (letter)woord in zwart-wit. Met een speelse knipoog naar Marcel Duchamp sperma in blik en spermatekeningen aan de muur. Prachtig vond ik zijn vaas met zwarte dildo’s, een penis in rood neon-licht en zijn Kocktail-glazen. Zeer passend bij het vrijgezellenthema!

Bij Anton Henning’s Oktogon werd het helemaal interactief: om de installatie met tapijt te betreden, moeten we sloefkes aandoen: pret verzekerd. De laatste zalen doen me met verstomming slaan. De vreemde krullen van Henning komen hier samen in werken met vette knipogen naar Miro, Dali, Cézanne, Mondriaan, Rauschenberg,… echt super!

Vrijgezelinnen: smak!

2007-04-30T23:18:00.000+02:00

Stralend weer en dus jammer van de binnenactiviteit? Helemaal niet! De “white cube” van het S.M.A.K. met een stralende zon die binnenvalt, prachtig gewoon. Ik was er al (schandalig) lang niet meer geweest. Ik vond het dan ook geweldig om er nog eens rond te lopen en heb met volle teugen genoten van de lopende expo’s.

Ik kreeg de opdracht om “te gidsen”. Pff! Dat was lang geleden, ik ben er ook alweer een tijdje uit natuurlijk. Gelukkig is er nog de man die de wolken meet, een pracht van een beeld om je bezoek mee te starten :-)

In de inkom werden we ontvangen door grote namen uit de moderne kunst maar dan in een ietsjes andere versie: Renée Magritte, Roberta Rauschenberg, Annie Warhol,… stonden met rode letters op de witte muren geschreven en ook de bezoekers kregen een badge opgespeld. Zo liep ik trots rond als Jacqueline Pollock!

Vrijgezelinnen: wat vooraf ging

2007-04-30T23:17:00.000+02:00

Door omstandigheden kon “mijn” dag niet doorgaan op zaterdag, dus werd het zondag. In tegenstelling tot Cédric, wist ik helemaal niet wat me te wachten stond. Ik wist enkel wie er allemaal meeging en dat ik me om 15u thuis moest klaar houden.

Alle dames, behalve Marleen, waren stipt om 15u bij me aan de deur, wat me deed vermoeden dat we ergens in Gent moesten zijn. En inderdaad: mijn eerste opdracht was de vrolijke bende tot aan het S.M.A.K. brengen waar Marleen ons zou vervoegen.

Vrijgezellig: woord van dank

2007-04-30T21:02:00.000+02:00

Als afsluiter van deze reeks berichtjes een woord van dank aan de mannen. Het was een "vrijgezellige" dag. Ik heb er veel plezier aan beleefd, ik hoop jullie ook.

Merci aan iedereen die erbij was: Kristof, Ken, Ron, Philip, Stijn, Michiel, Guido, Ian en Ive. Spijtig ook dat Christophe, Bert, Steve en Wim er niet konden bij zijn.

Het paintballen heeft zijn sporen nagelaten, niet alleen in de vorm van serieuze blauwe plekken, ook stramme spieren. De nacht was kort, we hadden rond de middag al afspraak in Leuven voor een brunch. Maar ik troostte me met de gedachte dat Ken al om 9u de tandem 'deluxe' moest afleveren :-).

Vrijgezellig: doorzakken

2007-04-30T20:52:00.000+02:00

Onze tocht door Gent eindigde in een vertrouwd straatje: de Heilige Geeststraat. Kim en ik bouwden hier zeven jaar geleden letterlijk ons eerste eigen stulpje. Bij onze vroegere buren zijn we dan nog doorgezakt (ik opnieuw in toonbare kledij).

Lekkere coctails hebben ze daar...

Vrijgezellig: de broer van Tom Boonen

2007-04-30T19:32:00.000+02:00

De verrassing van de avond liet natuurlijk niet lang op zich wachten. Ik mocht in wieleroutfit nog even de stad verkennen. De sloebers hadden aan alles gedacht, zelfs aan een fiets op maat…

Gent bij avond na een zomerse dag. Overvolle terrassen. Ik mocht op mijn tandem 'deluxe' langsheen de terrassen op zoek naar schone deernes. Duizenden hebben me zien passeren, en ik overdrijf niet. Ik heb elk terras van de kuip gezien. Mijn "vrienden" boden de ene na de andere vrouw een lift aan.

Onderweg kwamen we nogal wat vrijgezellen tegen die volop van hun laatste uren single aan het profiteren waren. Zo ook de sympathieke Annelies die op dezelfde dag trouwt als wij, maar dan in Italië. Toeristen die we tegenkwamen, vertelden we dat ik de broer van Tom Boonen was en ik moest prompt op de foto.

Een korte foto-impressie...

Vrijgezellig: de innerlijke mens

2007-04-30T18:53:00.000+02:00

Terug in Gent. Gewoon erg lekker. Wereldkeuken bij ons.

Vrijgezellig: even goeie vrienden

2007-04-30T18:33:00.000+02:00

Achteraf de groepsfoto...

Vrijgezellig: de jacht op de vrijgezel

2007-04-30T17:43:00.000+02:00

Ik kon al meteen vaststellen dat painball een behoorlijk pijnlijke bezigheid is. Het eerste spelletje bestond erin de vrijgezel zo snel mogelijk neer te leggen met minstens 7 hits. Zeven opgefokte en bewapende venten...

tegen een brave, ongewapende vrijgezel...

Al bij al heb ik me goed geweerd vind ik. Na een uitputtende achtervolging en een spectaculaire valpartij werd de overmacht me toch teveel. De zeven hits werden er uiteindelijk een veelvoud, de gevolgen zijn nog altijd zichtbaar in de vorm van blauwe plekken op mijn schouder, arm, rug en... achterste. Geen foto's van de actie wegens te gevaarlijk. Die knikkers kunnen behoorlijk hard aankomen.

De volgende 'spelletjes' mocht ik dan écht meedoen. Na vier uur uitputtingsslag hielden we het voor bekeken.

Vrijgezellig: de zoektocht naar afrit 12

2007-04-30T17:09:00.000+02:00

Intussen ben ik al wat bekomen van mijn vrijgezellenavond. 13u: ontvangst van Ian, daarna Michiel en Guido. We zijn dan met enige vertraging richting Antwerpen vertrokken. Onderweg ontdekten we dat er ook een A12 richting Nederland bestaat. De communicatie met de andere gasten ter plekke was niet optimaal en we waren al een eind op de A12 richting Brussel toen bleek dat we de andere richting uit moesten. Met slechts een uurtje vertraging vonden we dan toch afrit 12 Berendrecht.

Daar stonden Kristof, Ken, Stijn en Ron ons op te wachten. Een erg bosrijke omgeving om te gaan paintballen. Officieel was ik daar natuurlijk nog niet van op de hoogte. Ive moest onverwacht werken zodat de Leuvense connectie niet ter plekke geraakte.

Resident dj

2007-04-30T15:04:00.000+02:00

Donderdag trok ik naar Aartselaar. Niet voor een bezoekje aan ma en pa maar wel voor een afspraak met onze "resident dj". Christophe verzorgde zowel de muziek op het trouwfeest van zus Fran als op dat van broer Ken. De evidentie zelve dus dat ook wij nu bij hem komen aankloppen. Handig meegenomen is dat hij dat ook nog eens gewoon goed doet!

Cédric moest onverwachts toch nog naar één of andere Raad van Bestuur dus hij kon niet bij de muziekbesprekingen aanwezig zijn. Het grootse werk hadden we echter vooraf reeds gedaan: een lijst met songs opgesteld die we graag op ons feest zouden horen en vooral de "verboden" songs die we absoluut niet willen :-) Zo heeft Christophe al een mooi idee van onze wensen en de rest laten we over aan zijn creativiteit en ervaring. I don't feel like dancin' ???

Spannend

2007-04-23T21:45:00.000+02:00

Het is nu officieel gemaakt: vanaf zaterdagmiddag ga ik mijn laatste momenten als vrijgezel beleven. Er is nogal wat geheimdoenerij aan de gang en met het risico dat ik al andere plannen had, hebben de organisatoren me vriendelijk maar met aandrang gevraagd om zaterdag niks anders te gaan doen.

Spannend dus…

De preek

2007-04-19T23:32:00.001+02:00

Deze avond kwam Ronald langs om onze viering te bespreken. We hebben een geweldige avond gehad. Op de website van de Cultuurkapel stond een foto van de preekstoel en Ronald en ik dachten allebei onmiddellijk aan dit filmpje van Louis De Funès. Gieren...

De vrijgezellenavond

2007-04-18T22:46:00.000+02:00

De vrijgezellenavond, een niet te vergeten onderdeel van heel het huwelijksgebeuren. Hoewel ik officieel van niks op de hoogte ben, komt ie eraan. Dat voelde ik, en nu wéét ik het ook.

Dat zit zo: ik ben helemaal niet nieuwsgierig van aard. Ik ben dus ook niet op zoek gegaan naar geheime sms-jes of mails, heb evenmin vrienden aan een kruisverhoor onderworpen. Het gaat gewoon vanzelf: mensen verspreken zich :-). Twee personen hadden al iets teveel verteld, vandaag praatte nummer drie zijn mond (een beetje) voorbij.

Dat maakt dat ik toch wel een en ander over d-day weet. Ik ga niet vertellen wat ik al allemaal weet, zo is het voor mij ook nog plezant te zien hoe sommigen zich in allerlei bochten moeten wringen om dingen voor mij te verzwijgen.

Maar… ondanks alles ben ik wel behoorlijk zenuwachtig.

Surfers paradise

2007-04-16T22:06:00.000+02:00

Op de eerste zomerse zaterdag van het jaar spraken we af met Nadine, Paul en Kim aan het Surfers Paradise in Knokke. Nu niet meteen onze natuurlijke habitat maar wel een handig meeting point én de perfecte uitvalsbasis voor een proef-fotoshoot.

Het was nog ff wachten op Kimmie ;-) maar dan kon de actie beginnen. We werden voor de lens gegooid en niet één maar wel degelijk drie tegelijk. En dat is toch wel onwennig. Hoewel we de fotografen in kwestie kennen, het is niet iets wat je alle dagen overkomt. We hebben alle vertrouwen in het resultaat maar zijn toch ook nieuwsgierig.

Na het zwoegen en zweten door de fotografen en het heel erg ons best doen om "spontaan" over te komen, genoten we op het terras van de surfclub van het zonnetje. Nadine moest tien minuten wachten op haar cocktail (duidelijk nog begin van het toeristisch seizoen aan zee) en toen verscheen een koppel trouwers in de duinen. Erg vreemd om te zien want over slechts enkele weken lopen ook wij daar in kostuum en kleed. Als het op onze trouwdag even mooi weer is, zullen we heel content zijn, maar dat is zowat het enige dat we niet op voorhand kunnen bestellen...

Gastbloggers Jantje en Wimpie

2007-04-11T19:57:00.000+02:00

Wij willen ook graag een woordje zeggen over de trouw want ook wij zijn betrokken bij de voorbereidingen van de grote dag. Onze baasjes zijn de laatste tijd veel van huis weg en hoewel we met ons twee zijn, missen we onze baasjes toch ook.

Maar we mogen niet klagen want we hebben altijd voldoende eten, krijgen regelmatig nieuwe speeltjes (overlaatst nog een spiksplinternieuwe schoendoos!) en ze houden ons toilet proper. Af en toe profiteren we er ook wel eens van als onze baasjes moe zijn na een zware dag over en weer hollen zodat ze iets minder goed opletten en we al eens een stuk kaas of kip van hun bord kunnen pikken :-)

Eventjes hebben we ons zorgen gemaakt want ja, onze baasjes vertrekken na het feest drie weken op vakantie. En dan zitten wij hier. Wie gaat er ons dan eten geven, spelen met ons, ons af en toe eens op het terras laten want het is voor ons toch ook zomer aan het worden. Maar nu zijn we heel tevreden want er komt een nieuw baasje logeren, jipie!!!! We kennen dat baasje nu toch ook al ondertussen en weten dat we in goede handen zullen zijn. Dank je wel Stijn!

De jacht op een kostuum: gastblogger Michiel

2007-04-11T17:40:00.000+02:00

Het gezegde 'Derde keer, goede keer' heeft weerom eens zijn werk gedaan!

Voor mij was het vorige zaterdag, 31 maart, de derde maal dat ik samen met Cedric op kostuumjacht ging. Het team van deskundigen werd uitgebreid en deze keer waren Stijn, Ian en Kristof ook van de partij!

In de 'heren maken de man' stijl maakten we 'kleding Wellens' te Herentals onveilig. Onrustig liepen we door de rekken, de gekste dingen werden gevonden, (zelfs mijn fitnesskostuum). Een vrouw was dringend nodig om een beetje structuur in onze zoektocht te brengen, jammer genoeg waren we dat net vergeten, gelukkig liepen er nog enkele exemplaren rond in Wellens. Stijn trok zijn stoute schoenen aan en schalkte een verkoopster met pit! Ze wist wat ze wou en ze legde zoveel ziel in haar werk alsof ze haar eigen schoonzoon aan het kleden was.

Kostuums werden gepast, gemeten, gewikt en gewogen... De witte das op het zwarte hemd met bijhorende zwarte kostuum hebben het jammer genoeg niet gehaald, alsook het ietwat slordige vuil wit pak niet...

Maar we hebben iets gevonden dat wél bij Cedric past, modern maar stijlvol, heel passende kleuren, ... Iedereen was overtuigd dat dat kostuum het moest worden op de mooiste dag uit Cedric's leven...

Ik hoop dat zowel de bruid als jullie allemaal even tevreden met het resultaat gaan zijn op 26 mei!

Aftellen...

2007-04-11T08:34:00.000+02:00

11 april – 11 mei. Nog amper één maand tot onze burgerlijke trouw. Het wordt nu echt wel aftellen. De weinige vrije tijd wordt volledig opgeslorpt door voorbereidingen. Zo hebben we gisteren ons hotel geboekt voor na het huwelijksfeest (en neen, we gaan de locatie niet verklappen) en hebben we ons vervoer vastgelegd voor op de dag zelf.

Dit weekend staan er nog meer voorbereidingen op het programma. We hebben zaterdagmiddag met onze drie fotografen afgesproken in Knokke waar we leuke plekjes gaan ‘spotten’ voor de fotoshoot op 26 mei. Het wordt naar 't schijnt prachtig weer. Wordt vervolgd…

Paashaas

2007-04-09T19:27:00.000+02:00

Een heerlijk lang paasweekend. Hoewel ik er echt van genoten heb, voelde ik me toch ook af en toe een haas: veel over en weer geloop gehad. Gelukkig ook met het gevolg dat weer een aantal zaken in orde zijn geraakt.

Zaterdag legden we een mooie ruime bus met rolstoellift én chauffeur vast, die de suite mooi op tijd op de juiste plaatsen zal brengen. Met veel dank aan Willy! Daarna brachten we een bezoekje aan Philip en Julie. Philip is ondertussen gelukkig terug thuis en volop herstellende. Zij waren de laatste van de suite om onze uitnodiging te ontvangen.

Op de terugweg huiswaarts stopten we bij het reisbureau om onze huwelijksreis vast te leggen. Na twee weken Menton breien we er immers nog een weekje Toscane aan vast. De reservatie is "op aanvraag", nog even spannend afwachten dus... echt iets om naar uit te kijken! Tijdens de autoritjes besteden we de tijd nuttig door een muzieklijst op te stellen voor de dj die we volgende week zien.

Gisteren speelde mijn moeder voor paashaas: we kregen alweer een heerlijk diner voorgeschoteld, dank u ma! Tijdens het diner was ook de trouw een gespreksonderwerp. Nog niet iedereen heeft de gewenste kledij gevonden maar er werd al volop geshowd met hemden, nieuwe schoenen of uitgebreide beschrijvingen van de nieuwe aanwinsten. Echt plezant als de mensen zo meeleven :-) En vreemd, maar toen Cédric naar toilet ging, werd er door de schoonbroers onderling druk gefluisterd...

Hoge slakken race

2007-04-09T19:17:00.000+02:00

Cédric schreef al over de shoe shopping day en veel meer heb ik daar eigenlijk niet aan toe te voegen. Alleen misschien het grote verschil met mijn hoge hakken race van een weekje eerder: toen hollen van de ene schoenwinkel naar de andere zonder resultaat en nu veeeeeeeeeeeeel tijd spenderen in één winkel maar mét succes.

Toen ik de schoenen paste, was Cédric meteen verkocht, hij vindt ze erg sexy... en nee, ik ga hier geen afbeelding plaatsen, nog eventjes geduld! Ik wil ze wel nog inlopen om pijnlijke voeten te vermijden en dat is dat.

Gastblogger Kristof

2007-04-08T18:43:00.000+02:00

Cédric heeft gevraagd om een klein stukje te schrijven over de zoektocht naar de kleding voor zijn trouw. Na 2 verstuurde mails vorige week en vandaag nog eens een mondelinge vraag op het jaarlijkse Paasdiner bij toekoekomstige schoonmama en schoonpapa Aerts, ben ik maar in mijn klavier gekropen.

Op zaterdag 31/03/2007 was het dan zover. We gingen weer richting Wellens. De datum was ondertussen al 3 maal gewijzigd. Ook het uur was al verschillende malen gewijzigd. Eerst hadden we afgesproken om 11u, vervolgens werd het verlaat tot 12u en daarna werd het nogmaals verlaat tot 13u om dan uiteindelijk telefoon te krijgen dat hij pas om 13u30 in Gent zou vertrekken. Ik ben dan vertrokken om rond 14u30 bij de Wellens te zijn en ik was daar dan ook goed op tijd nl om 14u20. Natuurlijk ging dan mijn telefoon en het was Cédric om te zeggen dat hij net op de ring van Antwerpen zat. Om 15u45 waren we dan toch compleet. Cédric, Michiel, Ian, Stijn en ik konden eraan beginnen.

We waren nog niet binnen en het bleek snel dat de kleuren die Cédric voor ogen had niet in de collectie van dit jaar waren, dus moest hij naar iets anders op zoek gaan. Natuurlijk had één van de gehaaide verkoopsters onze delegatie snel gespot en Cédric moest dan kleur bekennen.

We vlogen van hier naar daar in de winkel, in elk uithoekje hing wel iets waar Cédric volgens de verkoopster perfect in zou staan. Bij het meeste hadden we degelijk onze twijfels. Na een klein uurtje lagen daar al meer dan 15 vesten op de desk die Cédric had aangehad en wonder boven wonder was er eentje bij waar we ons allemaal in konden vinden. Het was er eentje van Christian Dior. Ik ben dan maar even stiekem gaan spotten wat dat Dior geval kostte en heb Cédric maar even discreet ingelicht.

Cédric sloeg wit uit en besefte dat het een beetje zeer ruim boven het budget zat. De verkoopster bleef ondertussen maar accessoires enz aanhalen. Na enige tijd informeerde hij de verkoopster over het budget issue en vervolgens begonnen we opnieuw.

Om een lang verhaal kort te houden, en zeker niet te verklappen wat Cédric heeft gekozen, hebben we dan toch iets gevonden dat we allemaal (zelfs andere mensen die ook in de winkel rondliepen) mooi vonden en waar Cédric zich goed in voelde.

Voilà, Cédric kan weeral een puntje schrappen van zijn lijst.

Kristof

Het kostuum deel II

2007-04-07T18:35:00.000+02:00

Gepaste schoenen zoeken voor bij het kostuum, geen makkelijke opdracht. Na een voormiddagje shoe-shopping in Antwerpen, zijn we gaan uitblazen op een terrasje en hebben samen met Stijn iets gegeten. Vervolgens waanden we ons door het superdrukke verkeer naar Zandhoven. Van Loock, een gekende schoenwinkel, waarvan men zegt: als je daar je goesting niet vindt, geef het dan maar op.

De geruchten bleken te kloppen, want zowel Kim als ik hebben er mooie schoentjes gevonden. Natuurlijk eerst nummertje trekken, ongeveer veertig wachtenden laten voorgaan en dan passen en kiezen. Over Kim haar sexy schoenen ga ik niets vertellen (dat doet ze zelf wel), over de mijne ben ik ook erg tevreden. Op deze site kan je er een foto van terugvinden.

Na de tussenstop in Zandhoven, zijn we naar Herentals getrokken om mijn kostuum af te halen dat hier en daar geretoucheerd moest worden. Ik heb dan kostuum met schoenen nog gepast en de verkoper zag dat het goed was (de lengte van de broek). Volgende stop: Hallaar om nog een uitnodiging te gaan afgeven en daarna nog naar Itegem, waar we bij Fran en Kristof onverwacht konden aanschuiven om lekkere zelfgemaakte pizza te eten. Merci Fran en Kristof!

De notaris

2007-04-06T23:17:00.000+02:00

Vraag me niet hoe het komt, maar de griep heeft me nu voor de tweede keer op een maand tijd geveld. Dus moest ik gisteren toch al mijn zakdoeken bij mekaar sprokkelen voor onze tocht naar Hove. We hadden immers een afspraak met onze notaris voor het huwelijkscontract. De afspraak was al tweemaal verplaatst, en de tijd dringt stilaan.

Op een half uurtje had hij ons al het relevante uitgelegd en zijn voorstel van huwelijkscontract toegelicht. Toch wel erg belangrijk zo’n overeenkomst, ook al is het niet leuk dat je moet nadenken over dingen als scheiden en overlijden…Binnen veertien dagen gaan we ondertekenen en dan is dat ook alweer van de baan.

Iano

2007-04-01T20:30:00.000+02:00

Zaterdagavond, na mijn persoonlijke hoge hakken-race en Cédrics zoektocht naar een trouwkostuum, lagen we beiden uitgeteld in de zetel. Zodoende hebben we onze laatste groepsles dans gemist... maar de privé-lessen zullen de opgelopen achterstand wel wegwerken.

Toch gaven we de avond nog een muzikaal tintje. Dat onze vriend Ian gouden handen heeft konden jullie al eerder lezen. Maar hij kan ook nog eens een behoorlijk stukje piano spelen. We werden getrakteerd op een romatisch privé-concert. Hij zal onze receptie "muzikaal omlijsten" zoals dat dan heet.

Alvast bedankt Ian!

Grootmoeders

2007-04-01T20:15:00.000+02:00

Vandaag een ganse toer gemaakt om nog wat uitnodigingen af te geven. Sommige uitverkorenen krijgen deze van ons persoonlijk overhandigd en als er mensen zijn die deze voorkeursbehandeling verdienen, dan zijn het wel onze grootmoeders.

Vorige week bezochten we reeds Marraine, de oudste van de vier en de moeder van Cédric zijn moeder. Vandaag kwamen dan de Bomma (de moeder van mijn moeder), de Moemoe (de moeder van mijn vader), de Bomma (de moeder van Cédric zijn vader) en Mama Tine (de vroegere onthaalmoeder van Cédric) aan de beurt.

We werden overal enthousiast onthaald en getrakteerd op drank en paaseitjes :-) Ze hebben allemaal dezelfde bezorgdheden: "zullen we er wel geraken?" Een bus en trouwkapel met rolstoellift, voldoende wagens en chauffeurs en een extra arm om op te steunen. Wij zullen er zeker en vast voor zorgen dat alle grootmoeders er mooi op tijd geraken en ook weer veilig thuis worden afgezet.

Dus granny's, doe maar zoals jullie bezig zijn: mager en taai of rond en gezond!

Hoge hakken race

2007-04-01T19:56:00.000+02:00

Zaterdagmiddag trok Cédric met een ganse delegatie naar Wellens te Herentals. Ik mocht uiteraard niet mee, dus zetten de mannen mij onderweg af aan de p&r-parking op Linkeroever. Daar nam ik tram 15 richting 't stad, op zoek naar schoenen.

Mooi weertje dus erg druk in de metropool. Ik bezocht een behoorlijk aantal schoenenwinkels met een behoorlijk aantal mooie schoenen, maar niet die waar ik naar op zoek ben. Als je precies weet wat je wil hebben, is dat natuurlijk niet altijd gemakkelijk. Eén paar kwam aardig in de buurt van wat ik voor ogen had, helaas hing daar een prijskaartje aan vast van 633 euro... Misschien moet ik deelnemen aan de hoge hakken race van Q-music? Of misschien toch maar beter niet. Het is immers niet de moment om een enkel te verstuiken of een been te breken.

Geen nood, Cédric heeft een kostuum gevonden en heeft ook nog schoenen nodig. Vrijdag hebben we beiden een dagje verlof dus kunnen we samen op zoek naar de geschikte exemplaren.

Het kostuum

2007-04-01T19:22:00.000+02:00

Eindelijk een vervolg op het kostuumverhaal. Eind vorig jaar waren we al op stap geweest om een outfit voor dé grote dag te zoeken, maar toen was ons aangeraden in februari terug te komen, dan zou de nieuwe collectie er zijn.

Ziekte en onbeschikbaarheid van 'mijn gevolg' hebben ervoor gezorgd dat we pas gisteren opnieuw op stap konden. Intussen was mijn gevolg, dankzij de enthousiaste verhalen, uitgebreid van 2 naar 4 personen.

Erg leuk, maar niet eenvoudig om iedereen op dezelfde (kleding)lijn te krijgen. Het is dan uiteindelijk toch gelukt een mooi kostuum te vinden. Over het kostuum ga ik niets zeggen, dat houden we voor de dag zelf. Ter vervanging enkele foto's van onderweg.

Deze week mogen jullie echter de verslagen lezen van mijn aanhang. Zij zullen minutieus vertellen hoe ik het er vanaf bracht...

Avant-première

2007-03-25T09:43:00.000+02:00

De uitnodigingen zijn klaar voor verzending. In avant-première kunnen jullie er hier al een eerste glimp van opvangen. De komende week valt er waarschijnlijk ook bij jou eentje in de bus. Wat vinden jullie ervan ?

Hoofdbrekers

2007-03-19T20:44:00.000+01:00

Gisteren was hoofdbrekersdag. Een delicate aangelegenheid bij de organisatie van een huwelijk is toch wel de aanwezigheidslijst. Wat dat betreft is het ijs glad en soms erg dun, ook gisteren weer. Daar waren enkele verhitte telefoontjes het bewijs van.

Tussen Kim en mij was het soms afwegen. Maar de lijst is definitief afgerond. Dat was ook dringend nodig vermits de uitnodigingen ten laatste binnen veertien dagen de deur uit moeten. Taakverdeling gisteren: ik heb alle adressen bij mekaar gezocht en de enveloppen geschreven, Kim heeft de uitnodigingen verder afgewerkt. Daarmee waren we het grootste deel van de dag zoet.

Een belangrijke horde is genomen, opluchting alom :-)

Frank, Ive, Steve, Philip, Ronald, Ellen e.a. IV

2007-03-19T20:16:00.000+01:00

Vanavond hadden we opnieuw een afspraak met Ronald maar zoals zovelen is ook hij gevloerd door de griep en hebben we onze afspraak verzet. Arme Ronald die ziek in bed ligt en arme Ellen! Aan haar had ik gevraagd om een tekst te schrijven voor onze viering en om een eerste versie af te hebben tegen vanavond zodat we die meteen al konden meenemen naar Ronald.

In ieder geval heeft Ellen zich ondanks veel schoolwerk en turnfeesten gehouden aan de deadline. De tekst is prachtig! Toegeven, ik heb zelfs zitten snotteren... Die eerste versie is alvast niet verloren. Bedankt Ellen en doe zo verder!

Ook ons Wimpie helpt soms bij het schrijven

Frank, Ive, Steve, Philip, Ronald, Ellen e.a. III

2007-03-19T20:03:00.000+01:00

Helaas gebeuren er soms ook zo van die onverwachte dingen die je weer eventjes van het drukke werk afleiden. Eén van de eerste mooie lentedagen kreeg ik midden in mijn werkdag een telefoontje van Cédric. Schoonbroer Philip heeft een zwaar moto-ongeluk gehad op één van 's lands meest gevaarlijke banen: de A12. Hij ligt nog steeds op intensieve.

Het doet je even stilstaan bij het drukke leven dat we leiden en dat we zoveel mogelijk moeten proberen genieten van de momenten die we samen hebben. Ook via deze weg willen we hem van harte beterschap wensen en aan Julie veel sterkte!

Frank, Ive, Steve, Philip, Ronald, Ellen e.a. II

2007-03-19T19:37:00.000+01:00

Gelukkig gebeuren er soms ook zo van die onverwachte dingen die je weer eventjes van het drukke werk afleiden. Eén van de eerste mooie lentedagen, midden in mijn opleiding "Word voor gevorderden" kreeg ik een sms-je van Ive en Steve die een dagje in Gent doorbrachten: of ik niet met hen wilde gaan lunchen? Uiteraard! Ik had deze twee schatten alweer een hele tijd niet meer gezien en dus liet ik deze gelegenheid niet aan me voorbijgaan. We aten gezellig een broodje op de Graslei (of was het de Korenlei? ;-) en dan moest ik toch weer aan het werk.

Of ik niet vroeger kon stoppen, want tenslotte had ik toch in het weekend moeten werken? En toen het ultieme argument:"wij willen naar de Chocoladebar". Tja, daar krijg je mij wel mee over de streep... En zodoende werd ik om 16u aan mijn werk opgehaald voor een chocoladewandeling door Gent :-) met als moment supreme een chocoladefondue!

Frank, Ive, Steve, Philip, Ronald, Ellen e.a.

2007-03-19T19:13:00.000+01:00

De maand maart is echt een razend drukke maand op mijn werk. Ook bij Cédric is het druk op zijn nieuwe job en in het ocmw. Tussendoor slagen we er toch in om ook wat aan weddingplanning te doen. Alleen is het schrijven daarover er wat overgeschoten. Vandaar even een update!

Stapje voor stapje geraken we er wel en over stapjes gesproken: onze danslessen gaan de goeie richting uit. Onze leraar is zelfs bereid om ons via privé-lessen een mooie openingsdans aan te leren op het door ons gekozen nummer.

Maar ik ging dus beginnen bij Frank. Hij was vroeger kok van Bij den Wijzen en Den Zot en is momenteel aan het Godshuis verbonden. Hij behoort tot enkele prominente chef-kokverenigingen en is een echte vakman. Een aangename kennismaking met deze man wiens oogjes beginnen blinken als hij over eten spreekt. Bij de bespreking van onze menu zag je gewoon dat hij alle ingrediënten die hij opsomde bijna kon proeven terwijl hij er nog maar aan dacht en de afgewerkte schotel al zo voor zich zag. We zijn in blijde verwachting van zijn menuvoorstel :-)

Daarnaast bespraken we samen met Björn het verloop van de dag. Ook het draaiboek van het feest begint al meer en meer vorm te krijgen. Tevreden maar ook weer met enkele opdrachtjes naar huis gekeerd...

Het AC

2007-03-18T16:34:00.000+01:00

Gisterenvoormiddag zijn Kim en ik onze burgerlijke trouw gaan vastleggen in het Administratief Centrum aan het Zuid. We hadden in oktober al onze trouwdatum gereserveerd, maar wegens tijdsgebrek was het er nog niet van gekomen om langs te gaan om de dingen definitief te maken.

Een belevenis, het minst wat je kan zeggen. Bijzonder veel volk voor een zaterdagochtend, en ook veel koppels die in het huwelijksbootje willen stappen. Nummertje trekken en wachten. Huwelijk en echtscheiding gebeuren wel in hetzelfde buro, plezant. Laat ons dus hopen dat we maar één keer in dat kantoor komen ;-).

Toen het eindelijk aan ons was, zat links van ons een koppel waarvan het meisje Bulgaars was en waarvan de papieren niet in orde waren om te huwen en rechts van ons zat een Rwandees koppel, allebei vluchtelingen en ook zonder de juiste papieren. Respect voor de mensen die de administratie van alle Gentse trouwers moeten doen, want na gisteren heb ik wel door wat voor moeilijke job dit moet zijn.

Tien minuten later was alles geregeld. De obligate vragen waren gesteld, de papieren ingevuld en ondertekend en alles betaald. Vervolg op 11 mei om 11u in het stadhuis…

De ringen: definitieve versie

2007-03-11T19:32:00.000+01:00

De werken aan de ring(en) zijn voorbij ! Zelfs voor de deadline. Dat maakte het telefoontje van onze juwelier des te onverwachter.

De ringen zijn erg mooi, wat hadden jullie gedacht ? Weer een puntje op onze lijst dat we kunnen doorhalen. De nieuwsgierigen moeten we teleurstellen want er komt geen foto…

Solo

2007-03-04T11:41:00.000+01:00

Cédric ligt al sinds woensdag met de griep in bed/zetel. Normaal begon hij donderdag 1 maart op zijn nieuwe werk maar dat is dus noodgedwongen uitgesteld tot maandag. Zijn ex-collega's hebben zijn afscheidsdrink nog te goed en ook het uitkiezen van een trouwkostuum werd afgelast.

Ik ben gisteren dus wel gaan shoppen, wafels gaan eten bij de Werkgroep Ouders van Holebi's (de mama's bakken de wafels zelf: lekker!) en... gaan dansen.

Vorige week was er geen les wegens krokusvakantie en de week voordien hadden we de les niet gehaald na een lange dag vergaderen. Als we deze week ook nog eens zouden missen, zou er niet veel meer in huis komen van een openingsdans... Maar Cédric was al moe als hij nog maar van het bed naar de zetel liep dus ikke solo naar de les. Gelukkig was er Eddy, ook solo en dus heb ik de les samen met hem gedanst. Ik heb veel bijgeleerd moet ik zeggen :-) Nu is het kwestie van deze kennis ook aan Cédric door te geven en veel te oefenen!

Kleedjes

2007-03-04T11:07:00.000+01:00

Gisteren samen met de zus 5 (vijf!) uren gaan shoppen in Wijnegem shoppingcenter. Ik zocht een outfit voor de burgerlijke trouw, mijn zus iets voor het feest. We dronken eerst nog rustig een warme choco en dan vlogen we erin.

Ik vond al vrij snel een geschikt kleedje: speels met een bloemenprint in een licht en gemakkelijk stofje, ik hoef het enkel nog af te werken met een paar accessoires, maar dat kon wachten want: eerst de zus helpen!

Tientallen kleedjes, rokken en bloesjes werden gepast, gekeurd en meestal ....afgekeurd. Er was altijd wel iets: niet fleurig genoeg, te klein, te lang, niet meer in de juiste maat, "net een pyama", " te Chinees", een drukke print "zoals dat dekbedovertrek van ons ma en onze pa vroeger"of net heel saai en te "gewoon". Mijn arme zus! Ze heeft afgezien want kleedjes passen betekent telkens praktisch volledig uit de kleren, pashok in pashok uit, winkel in winkel uit... en dat zonder resultaat. Ze zou het dan maar proberen in Heist-Op-Den-Berg waar het vandaag koopzondag is. Succes zusje!

Graag had ik hier wat fotootjes gezet van onze pasavonturen maar ik was mijn fototoestel vergeten... en dat kleedje van mij krijgen jullie te zien op... 11 mei :-)

Uw reisbureau

2007-02-26T15:52:00.001+01:00

Nog 89 dagen en nog zoveel te regelen...Hoewel we de dingen trachten te plannen doorheen onze drukke bezigheden, slaagt vooral bij Kim de stress toe.

Er komt nochtans schot in de vervoerskwestie (al is het wel ingewikkeld), volgende week gieten we onze menu’s in vorm, dit weekend gaan we locaties zoeken voor de foto’s en ga ik normaal gezien een trouwkostuum kopen, we moeten binnenkort op gesprek bij de notaris en we hakken deze week nog de knoop door wat onze overnachting na het huwelijksfeest betreft.

We hebben al van heel wat mensen de vraag gekregen waar ze kunnen overnachten na het feest. Na wat surfen biedt de website van Vlaanderen Vakantieland de meest uitgebreide keuze. In Sint-Laureins zelf zijn er twee overnachtingsmogelijkheden, in Maldegem heb je er zes, in Eeklo of all places ook twee en in Knokke zijn er 42 hotels. Voor wie nog een dagje aan zee wil bekomen :-). Niet te lang wachten om te boeken is de boodschap, het is een verlengd Pinksterweekend.

Waar wij de nacht doorbrengen, blijft uiteraard een goed bewaard geheim…

De werken aan De Ring

2007-02-19T21:24:00.000+01:00

Vorige week voor de tweede maal naar de ontwerpen van onze trouwringen gaan kijken. Het eerste ontwerp voldeed nog niet helemaal aan onze verwachtingen en we hadden de juwelier verder aan het werk gezet. We waren dus wel benieuwd naar het resultaat maar ... dat mocht er zeker zijn en dus hebben we meteen de bestelling geplaatst. De werken aan De Ring gaan hun laatste fase in!

Ook voor mijn trouwkleed was het tijd voor de tweede pasbeurt. De naaister heeft al naarstig verder gewerkt: de voering zit er volledig in en het kleed is nu in elkaar gestikt in plaats van snel snel in elkaar gezet, maar veel effect op het uiterlijk van de jurk had het (nog) niet. Tegen half april mag ik nog eens terugkomen en mag ik me wel verwachten aan een afgewerkt product, dat blijft toch spannend...

Ronald

2007-02-17T19:30:00.000+01:00

De afgelopen maanden kwam Ronald hier al eens doorheen onze teksten gezweefd. We kennen Ronald al een hele tijd. Onze band gaat intussen al zo’n tien jaar terug. Ronald is een geweldige kerel, hij was onze leerkracht godsdienst (ne goeie :-)), zijn ouders woonden net achter de hoek van mijn ouders. Het heeft steeds erg goed geklikt tussen ons, hoewel we elkaar door onze en zijn drukke bezigheden zelden zagen. Maar uit het oog is niet uit het hart… (We hebben trouwens z'n foto gevonden op de website van De Wegel).

Kim en ik hebben steeds geweten dat als we in ’t huwelijksbootje zouden stappen, Ronald erbij moest zijn. Ik stelde hem een paar maanden geleden de vraag en hij was meteen enthousiast. Het was niet eenvoudig een datum te prikken, maar gisteren lukte het ons om eens af te spreken.

Ronald is pastoor van de parochie De Wegel in Hoboken. Daarnaast is hij inspecteur en directeur van OBED, een onderwijscentrum verbonden aan de KUL, en dus leerkracht aan SJI. Intussen bouwde hij nog een prachtige kapel in zijn pastorij… Een bezige bij dus.

Het werd een warm, gezellig en hartelijk gesprek over mekaar graag zien, over samenleven, over politiek (jaja), maar ook over onze twijfels om te trouwen voor ‘het instituut’ de Kerk. Op 19 maart zakt Ronald af naar Gent, wordt vervolgd dus.

En wat gisteren betreft: Merci Ronald !

Valentijn

2007-02-15T21:17:00.000+01:00

Gisteren Valentijn, niet iets dat we uitgebreid vieren, maar om eerlijk te zijn, proberen we toch wel wat extra aandacht aan elkaar te schenken. Dit jaar was Cédric er zelfs heel vroeg bij. Dinsdag al kreeg ik op het werk plots bezoek van een vriendelijke dame van Compagnie de Sporen met een heel mooi bloemstukje: "van Cédric". Een leuke verrassing!

Mijn bureau mocht wel wat opgefleurd worden en mijn collega is trouwens veel beter in het verzorgen van bloemen en planten dan ikzelf dus ik ben er zeker van dat de bloemen het op het werk langer gaan uithouden dan thuis :-)

En ik? Ik trakteerde Cédric gisteren op zijn lievelingsgerecht!

2000 !

2007-02-12T14:57:00.000+01:00

2000 genodigden ? 2000 dingen nog te doen ? 2000 liedjes voor het dansfeest ? 2000 suggesties voor vrijgezellenavondactiviteiten ? 2000 keer de genodigdenlijst overlopen ?

Nee, niets van dat. Vandaag bezocht de 2000e bezoeker onze website. Het is wel leuk te weten dat nogal wat mensen onze voorbereidingen op de voet volgen. De ene al wat meer dan de andere.

Aan al die bezoekertjes een dankjewel, we hebben er veel aan, ook aan de leuke comments. Als de 2000e zich bij ons bekendmaakt, wacht hem of haar een leuke attentie :-).

Menton

2007-02-12T07:03:00.000+01:00

Sinds gisteren krijgt nu ook onze huwelijksreis definitief vorm. Onze reis wordt in tweeën gesplitst, een deel vlak na de trouwfestiviteiten en het andere deel op een later moment. De eerste trip gaat dus naar de côte d'Azur.

“Nichée entre la principauté de Monaco et la Riviera Italienne, dans un amphithéâtre de montagnes ouvert sur la mer, Menton est la premiere des "Villes d'Art et d'Histoire" de la Côte d'Azur”, staat op de site te lezen en ik zou het niet beter kunnen zeggen :-).

Familie van me heeft daar een erg mooi en ruim appartement met zicht op zee, in een prachtig en stijlvol gebouw, naast een olijfgaard. Echt genieten daar... Dat wordt drie weken lang onze uitvalsbasis: Nice, Monaco, Aix-en-Provence, Cannes,… Maar we zitten ook op amper 1 km van de Italiaanse grens, we gaan dus een weekje rondtrekken in Italië: Ventimiglia, Siena, Arezzo, Firenze,…

Het tweede deel van de huwelijksreis, naar een meer exotische bestemming, doen we op een later moment.

De kogel is door de kerk

2007-02-06T22:27:00.000+01:00

Vandaag weer een puntje van ons to do lijstje kunnen schrappen. De plaats voor onze viering ligt vast! Het is de recent gerestaureerde Cultuurkapel Sint-Vincent in hartje Gent. Zo hangen we niet af van een parochie en bijhorende pastoor want een eigen pastoor hebben we al.

Dat is meteen het volgende punt op ons lijstje: volgende week vrijdag hebben we een afspraak met Ronald. En voor diegenen die Ronald niet kennen, ja dit is bijzonder, want hij is een druk bezet man en een gezamenlijk gaatje in onze agenda’s vinden was dan ook niet evident. Gelukkig staat 26 mei reeds genoteerd in zijn agenda :-)

De beschutte werkplaats

2007-02-04T20:15:00.000+01:00

Leuke namiddag in de beschutte werkplaats Sint-Amandsberg. Julie, Philip, Marleen, Stijn, Bert, (en met enige vertraging) Fran en Kristof werden ingeschakeld om onze uitnodigingen voor 26 mei in mekaar te knutselen. Feilloos bandwerk dat leuke fotootjes opleverde...

Niet iedereen was even actief...

Met achteraf keuze uit banaanijs met chocolade, speculaasijs met kaneel, stracciatellaijs, caramelijs en... bosbessenijs en een superleuk-zelf-uitgevonden-spelletje-van-Bertje.

Tada!

2007-02-04T19:51:00.000+01:00

Zoals beloofd: de nieuwe look!

Nieuwe look?!

2007-01-28T19:13:00.000+01:00

Gisteren grote kosten gedaan en dan nog niet eens voor de trouw… Om diverse redenen stelden we deze aankoop steeds maar uit: we moesten sparen voor het feest, we wisten niet goed in welke winkels we moesten gaan zien en om eerlijk te zijn, toch ook een beetje schrik van de vernieuwing… maar we konden het niet blijven uitstellen.

Dankzij een tip van een collega belandden we gisteren bij Claeyssens. Daar werden we meteen onder handen genomen door een vriendelijke dame met kennis van zaken. En voor we het wisten hadden we beiden een hip montuur op onze neus! Het is terug wennen, na een hele tijd enkel lenzen te dragen. Nu nog even wachten op de aangepaste glazen en dan kunnen we met onze nieuwe look de straat op. Met of zonder bril op de trouwfoto’s? Dat zal van jullie reacties afhangen :-)

Voetje voor voetje

2007-01-23T13:09:00.000+01:00

Zaterdag onze eerste dansles gehad. Dit bracht voor Cédric een portie stress met zich mee. Laat ons zeggen dat hij er niet écht naar uitkeek ;-) Het is inderdaad vrij intensief. Gedurende een uur en een kwartier pure concentratie: op je houding letten, de juiste passen zetten, het ritme van de muziek leren aanvoelen, niet op elkaars tenen trappen, niet botsen tegen andere koppels, voor Cédric: leren leiden en voor mij: leren volgen… Een leerrijke avond, een heel toffe leraar maar best wel vermoeiend.

Nadien trokken we als cowboy en –girl naar een housewarming-party maar gelukkig hebben we de les daar niet meteen in de praktijk moeten brengen want met cowboyboots werd dat anders een hele klus.

Week per week en voetje voor voetje oefenen we verder. Resultaat op 26 mei...

24 januari 1998

2007-01-22T00:35:00.000+01:00

Morgen is het zover. Kim en ik zijn dan negen jaar samen. Negen jaar is al een hele tijd als ik het zo bedenk. De eerste bioscoop, vele fietskilometers tussen Kontich en Aartselaar, wijsheidstanden, kussengevechten in Retie (nietwaar Kristof?), verse frietjes op woensdag, een krakend bed, de Korianderstraat in Gent, noem maar op…

Huwelijksvoorbereidingen bestaan uit meer dan alleen maar plannen, telefoontjes doen, op stap gaan voor vanalles en nog wat en… compromissen zoeken. We proberen ook te genieten van de ganse aanloop naar 26 mei. Dat bleek al uit eerdere posts van onze uitstapjes naar Parijs en Malaga.

Deze keer zoeken we het minder ver. Woensdagavond even geen politiek, geen werk, geen telefoontjes, maar een gezellig avondje uit in een restaurantje in het Gentse.

28 januari knutselnamiddag

2007-01-19T13:07:00.000+01:00

Sommigen staan reeds te trappelen van ongeduld, we stellen hen dan ook niet langer op de proef: op zondag 28 januari organiseren Cédric en ik een knutselnamiddag bij ons thuis. We beginnen eraan om 14u. Wij zorgen voor een hapje, een drankje en alle benodigdheden. De handige harry’s brengen best hun goed humeur en handige handjes mee.

Wat vooraf ging: Marleen bezorgde ons een prachtig ontwerp-uitnodiging. Enkel over de kleuren moesten we nog even nadenken maar de knoop is doorgehakt dus we kunnen aan de praktische uitwerking ervan beginnen.

Ik maak graag van deze gelegenheid gebruik om onze geniale ontwerpster in de bloemetjes te zetten: Marleen, DIKKE MERCI!!!

Laatste punt op het lijstje

2007-01-14T20:57:00.000+01:00

Van onderstaand lijstje hebben we gisteren alvast het laatste punt aangepakt. Het nieuwjaarsetentje met mijn familie was de ideale gelegenheid om mijn tante Nadine en nonkel Paul te vragen of ze opnieuw wedding-fotografen wilden zijn. Opnieuw inderdaad, want ze deden deze job ook al met verve op het trouwfeest van mijn broer.

Omdat ze toen "le moment suprême" misten in de kerk (de batterij van het fototoestel van mijn tante was net leeg op het moment van de ringen en DE kus en mijn nonkel stond te veraf en heeft zich op het altaar moeten smijten om de gebeurtenis toch nog min of meer op beeld vast te kunnen leggen) was mijn nonkel niet erg enthousiast. Hij vindt het een nogal stressy bezigheid.

Maar mijn tante heeft een nieuw digitaal fototoestel en ziet het wel zitten. Zeker toen we de locatie van onze fotosessie bekend maakten, werd het enthousiasme groter :-). En geen nood, ze krijgen versterking van een ander foto-talent, nietwaar Kimmie? Zodra de planning van de dag vastligt, zorgen we voor een meeting met de drie fotografen.